مطابق ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی، مرد می‌تواند با رعایت شرایط قانونی به دادگاه مراجعه و درخواست طلاق دهد و زن نیز در شرایط مشخص قانونی حق تقاضای طلاق دارد.
اگر زن و شوهر تصمیم بگیرند مسیر زندگی خود را مسالمت‌آمیز جدا کنند و حقوق یکدیگر را با مذاکره تعیین کنند، بهترین مسیر طلاق توافقی است. این نوع طلاق، که به طلاق تفاهمی نیز شناخته می‌شود، زمانی انجام می‌شود که هر دو طرف با جدایی موافق باشند و بر سر مسائل مهم مانند مهریه، نفقه، جهیزیه و حضانت فرزند به توافق برسند.

طلاق توافقی معمولا از دعوا و جنجال‌های دادگاهی جلوگیری می‌کند و مسائل حضانت و ملاقات فرزندان با تفاهم بیشتری حل می‌شود. در عمل، این نوع طلاق اغلب به طلاق خلع یا مبارات مربوط می‌شود، که در آن زوجه معمولاً بخشی یا تمام مهریه خود را بذل می‌کند و دادگاه گواهی عدم امکان سازش صادر می‌کند.